τεχνικὲς σημειώσεις

12/24/2014

 

ἀγωνιζόμενοι νὰ εἰκονίσουμε τὸ ἀνεικόνιστο, ἔχουμε βρεθεῖ σὲ μία θέση τὴν ὁποῖα δύσκολα κατανοοῦμε.  χειριζόμαστε ἕνα ἐργαλεῖο ποὺ πρῶτο στὴν ἵστορία τοῦ ἀνθρώπου χρησιμοποιήθηκε μὲ καλλιτεχνικὴ πρόθεση ἐνὼ ταυτόχρονα ἦταν συνδεδεμένο μὲ τὴ “νέα” τεχνολογία.  τὴν μὲ γεωμετρικὴ πρόοδο μεγιστοποιούμενη τεχνολογία, ποὺ ὅλο  καὶ σὲ ἐντονότερο βαθμό, ἀφορᾶ στὴ βαθύτερη ὕπαρξιακὴ ἀγωνία τοῦ ἀνθρώπου.  μιὰ τεχνολογία ποὺ ἀποτελεῖ τὴν αἰχμὴ τῆς ἐξέλιξης τῆς ἐπιστημονικῆς δραστηριότητας, τὴν ὁποῖα ὁ ἄνθρωπος ἀντιμετωπίζει μἐ δέος, θαυμασμό, καὶ συχνὰ μὲ ἐπιφυλακτικότητα.

 

τὴ φωτογραφία ἀκολούθησαν καὶ ἄλλες νέες μορφὲς ἔργαλείων.  ὥσπου σήμερα καὶ οἵ κλασικότεροι τρόποι δημιουργίας λόγου καλλιτεχνικοῦ, ἔχουν μικρότερη ἤ μεγαλύτερη σχέση μὲ τὴν τεχνολογία.  τὸ πρωτεῖο τῆς φωτογραφίας ποὺ προαναφέρθηκε συμπληρώνεται μὲ τὸ χαρακτηριστικὸ του “ἐνδιάμεσου”, τοῦ -στιγμιαίου χρονικά- πρωτείου καὶ τῆς σχέσης ποὺ προκύπτει μὲ ὅτι ἔχει προηγηθεῖ καὶ μὲ αὐτὸ ποὺ ἀκολουθεῖ.  ἔχει λοιπὸν τὴ δυνατότητα ἡ φωτογραφία -σὲ σχέση μὲ τὰ ἔπόμενα ἐργαλεία- νὰ ἀνακαλέσει εὐκολότερα τὴ γνώση τῆς ἵστορίας τῆς τέχνης καὶ ταυτόχρονα νὰ ἐννοήσει ἀμεσότερα -σὲ σχέση μὲ τὶς προηγούμενες κλασικὲς μορφὲς- τὀ νέον τῆς τεχνολογίας.

 

καλείται ἐπομένως αὐτονόητα νὰ ὑπενθυμίσει ὅτι ἔχει προηγηθεῖ καὶ νὰ τὸ συνδέσει μὲ τὸν ὅμαλότερο τρόπο μὲ ὁτι ἔπεται.  καὶ κυρίως νὰ θέσει τὸ ζητούμενο τοῦ ὑπαρξιακοῦ καὶ ὅντολογικοῦ χαρακτήρα τῆς τεχνολογίας καὶ νὰ τὸ ἄντιμετωπίσει ἀποφεύγοντας τὰ στοιχεῖα τοῦ φαντασιακοῦ καὶ τοῦ φόβου.  ἕνα ζητούμενο πού συνδέεται ἄμεσα μὲ τὴν ἐξέλιξη τῆς χρήσης τῶν μέσων ἔκφρασης, τὰ ἐρωτήματα ποὺ τίθενται μέσω αὐτῶν, αλλὰ καὶ τὸν τρόπο προσέγγισῆς τους.

 

(γράφτηκε τὸ 1996 μέ ἀφορμὴ τὴν ἀτομικὴ ἔκθεση “urban” στὴν γκαλερὶ “111” στὴ Θεσσαλονίκη)

 

Please reload